Mandy van Wijk

Zoals elke maandag loop ik uw kamer binnen en geef een kus op uw smalle bolletje… Uw ogen stralen als er visite binnenkomt , want ondanks dat u dat niet laat blijken geniet u daar erg van, dat zie ik aan uw lach en uw pracht oogjes…
Afgelopen maandag, ik loop uw kamer binnen. Klop op de deur maar u ligt heerlijk te slapen. Langzaam kom ik steeds dichterbij geef u een kus op uw bolletje en daar zie ik die vertrouwde glimlach.. Ik ga naast u zitten en probeer een praatje met u te maken zoals we dat elke maandag wel doen. Maar u bent te moe.. Dus gaat u lekker verder slapen… Terwijl u lekker lig te slapen kijk ik met volle bewondering naar u maar ook met een brok in mijn keel want ik zie dat u op bent.. Mijn oma die eigenlijk mijn oma niet meer is, die kapot wordt gemaakt door een ziekte waar u al 3 jaar tegen loopt te vechten.. Ik bedenk me ineens nu is de strijd gekomen.. Het kost teveel energie voor u…
De laatste dagen gaat u achteruit.. Slapen is bijna het enige wat u nog doet.. Dus lieve oma weet dat ik maar ook de rest die van u houden er altijd zullen zijn en dat we altijd bij u in gedachten zijn.. Het is goed..

Slaap maar !!!

4 Responses to “Maandag!”