update

Morgen zal ik beginnen bij mijn nieuwe baan. Spannend al zeg ik het zelf!! Want na bijna 4,5 jaar bij mijn vorige baan te hebben gewerkt lijkt het me best moeilijk om een nieuw begin te maken ergens waar je helemaal niet vandaan komt.
De laatste dagen krijg ik vaak de vraag hoe het mij bevalt in mijn nieuwe woonplaats. Na een hectische week van het leeg halen van mijn huis en het overlijden van mijn oma zal ik eerlijk zeggen dat het besef er nog niet is. Dat zal even zijn tijd nodig hebben..
Maar ik heb er zin in, zin in een nieuw avontuur!!!

Genoten !

Je beseft soms pas wanneer er een einde inzicht is hoe belangrijk sommige mensen zijn.
Dat heb ik de laatste weekjes gemerkt.
Want ik heb genoten, genoten van de gezelligheid, van de mensen die je aan het lachen maakt, de gesprekken, de borrels en de band die je met mensen heb opgebouwd!!
Ik kijk terug naar een toptijd, een tijd die in mijn gedachten zullen blijven hangen en de mensen die een plekje in mijn hart hebben gecreëerd..

Nu zal ik een nieuw begin gaan maken, nieuwe mensen leren kennen en nieuwe vrienden maken in een andere omgeving.. Maar de mensen die in mijn hart zitten zal ik niet vergeten..

Want ik heb GENOTEN !!

Ver(Enk)huizen

Over 3,5 week zal ik de deur van mijn huisje in Rotterdam achter me dicht trekken. Zal ik een nieuw begin gaan maken in een plaatsje +/- 130 km van Rotterdam vandaan.
Een nieuw begin dus!
De liefde voor de stad Rotterdam, de liefde voor de mensen die daar wonen zal ik enorm gaan missen, maar stiekem kijk ik ook heel erg naar uit om naar het plaatsje waar mijn paps en stiefmams zijn daar van te gaan genieten, nieuwe mensen leren kennen en nieuwe ervaringen mag op doen.
Ik hoop dat ik de mensen die me dierbaar zijn kan laten zien hoe leuk en bijzonder enkhuizen is. Dat ik kan zeggen : dit is mijn thuis!

Bedankt Rotterdam, bedankt lieve familie en vrienden!!

Brenda

Dinsdag 3 september.
Ik kwam haar kamer binnen en daar lag ze dan, in haar bed. Met een glimlach keek ik naar haar hoe ze lag te slapen. Ik gaf haar een kus en ze werd lachend wakker. Heel vermoeiend en slaperig zei ze; hè Brenda. Ik gaf een glimlach en zei; hoi oma. Ik legde mijn spullen neer en draaide me weer om en zag dat ze weer in slaap was gevallen. Ik ging zitten op de stoel die naast haar bed stond en schoof de stoel een stukje dichterbij zodat ik haar kon aanraken. Ik keek naar haar hoe ze lag te slapen. Ik keek naar haar borst en zag hoeveel moeite ze had om te kunnen ademen.

Op dat moment besefte ik hoe snel het misschien wel kan gaan. Nogmaals keek ik haar aan en dacht aan haar hoe sterk zij was. Ik zei tegen mezelf: dat is mijn oma, en mijn oma is de sterkste vrouw van de hele wereld. En toen werd ik even onzeker. Mijn oma, de sterkste vrouw? Ja die is er straks niet meer. Even kreeg ik tranen in m’n ogen. Niet huilen, niet huilen. Huilen mag, maar niet op dit moment. En toen kreeg ik weer een glimlach wanneer ze weer even wakker werd en zij mij met wazige ogen aan keek. Ze keek even om haar heen. En daar gingen haar ogen weer langzaam dicht. Gelukkig ademde ze nog dus ze was weer in slaap gevallen.

Ik denk dat ik daar een half uur naar haar heb zitten staren. Maar dat maakte mij niet uit, nu kan het nog dacht ik. Ook al zag ze er zo ziek uit, voor mij was ze nog steeds die mooie lieve vrouw van vroeger. Maar voor wie is ze dat nou niet?

Ik stond op het punt om weg te gaan. Moet ik haar nou wakker maken zodat ze weet dat ik wegga of niet. Nee ik laat haar toch maar slapen dacht ik maar ik wil wel een kus aan haar geven want je weet maar nooit, Misschien was dat wel de laatste keer. Ik gaf haar een kus en weer werd ze lachend wakker. Op dat moment besefte ik dat ze het fijn vind om toch die kus te krijgen. Ik ga weer naar huis oma’ zei ik. Wanneer kom je weer? zei zij. Waarop ik antwoorde: over drie dagen oma. En daar gingen haar ogen weer, langzaam dicht. Ik pakte haar hand nog even vast om haar nog even te kunnen voelen. En toen verliet ik haar kamer. Met een glimlach in de lift, keek ik ernaar uit om over drie dagen weer langs te gaan.

Maandag!

imageZoals elke maandag loop ik uw kamer binnen en geef een kus op uw smalle bolletje… Uw ogen stralen als er visite binnenkomt , want ondanks dat u dat niet laat blijken geniet u daar erg van, dat zie ik aan uw lach en uw pracht oogjes…
Afgelopen maandag, ik loop uw kamer binnen. Klop op de deur maar u ligt heerlijk te slapen. Langzaam kom ik steeds dichterbij geef u een kus op uw bolletje en daar zie ik die vertrouwde glimlach.. Ik ga naast u zitten en probeer een praatje met u te maken zoals we dat elke maandag wel doen. Maar u bent te moe.. Dus gaat u lekker verder slapen… Terwijl u lekker lig te slapen kijk ik met volle bewondering naar u maar ook met een brok in mijn keel want ik zie dat u op bent.. Mijn oma die eigenlijk mijn oma niet meer is, die kapot wordt gemaakt door een ziekte waar u al 3 jaar tegen loopt te vechten.. Ik bedenk me ineens nu is de strijd gekomen.. Het kost teveel energie voor u…
De laatste dagen gaat u achteruit.. Slapen is bijna het enige wat u nog doet.. Dus lieve oma weet dat ik maar ook de rest die van u houden er altijd zullen zijn en dat we altijd bij u in gedachten zijn.. Het is goed..

Slaap maar !!!

 

image

huisje

Yesss!! zo juist eigen huisje in de pocket.. in ieder geval leuk om mee te beginnen.

Hello world!

Welkom op mijn website